De politiek is een wespennest van opinie, relaties, netwerken maar bovenal beeldvorming. Een immer voortdenderende locomotief van ongenuanceerde one-liners, soundbites en nu ook nog Tweets daarbovenop. Diepgang en nuance zijn veelal ver te zoeken, ….
Maker van “Suicidemachine” is gebanned van Facebook, zegt veel over de marketing-kant van “social networks”.
Ben zeer benieuwd hoe de komende week (tot en met de gemeenteraadsverkiezingen) er op Twitter uit gaat zien. Ik verwacht nog meer zelf-reclame, lege meningen, ongenuanceerdheid en vooral expres gemaakte zogenaamde ‘terloopse’ kretologie.
We zitten met een knoop die me niet doorhakbaar lijkt. Breed links zal te klein zijn, breed rechts (met PVV dus) zal niet verkoopbaar zijn binnen het CDA, PvdA gaat echt niet nog een keer met het CDA iets doen en ik mag toch aannemen dat we niet Wilders samen met de VVD en klein-Christelijk gaan zien.
En zo breng ik dus mijn avonden al zappend door en kom er tot mijn verbazing achter dat ik, terwijl er op Ned.1 over schaatsen dat pas 2 uur later begint wordt gesproken, op de BBC gewoon live naar de voorronden én finale van het snowboarden kan kijken.
Wij denken, als verwende nederlanders, te leven in een wereld waarin ‘vrijheid van informatie’ vanzelfsprekend is. Maar is dat wel zo? Is dat überhaupt in ons eigen land zo?
Onlangs zei iemand nog tegen me dat het hem een prachtige aflevering van Pauw & Witteman leek te moeten opleveren als ze mij daar aan tafel zouden neerzetten geflankeerd door Willem Middelkoop en tegenover Wouter Bos (of Nout Wellink, Balkenende, Zalm…). Daar moest ik erg om lachen, maar zei er ook direct bij dat het niet eens zo’n gek idee was.
Fry ken ik natuurlijk al jaren en jaren van televisie. Eerst van Fry & Laurie en Blackadder, later van diverse andere BBC programma’s en de afgelopen paar jaar ook in de heel serieuze rol van documentairemaker en boekenschrijver.
Economische winter: retro jaren 80?
Waar ik mij met het oog op de komende 2e Kamer verkiezingen zorgen over maak is de vraag of we afstevenen op een periode vergelijkbaar met de nasleep van de olie-crises van de jaren 70 in de vorige eeuw. Een periode van economische winter die wel 15 jaar kan duren en een hele generatie zwaar beïnvloed.