Er werd al geruime tijd naartoe gewerkt en door velen op gehoopt maar nu is het dan eindelijk zover, WordPress heeft versie 3.0 bereikt.
WP en WPmu zijn nu één versie geworden en in de menubesturing zijn grote stappen gemaakt. Ook deze website zal zo spoedig mogelijk de upgrade gaan uitvoeren.
Kijk hieronder naar de introductie video.

Ben druk geweest met andere zaken. Privé wat strubbelingetjes, een auto gespoten en druk bezig met het onderzoeken van de mogelijkheden omtrent het beginnen van een eigen bedrijf(je).
Natuurlijk houd ik ook nog genoeg ontwikkelingen om me heen en in de wijde wereld in de gaten maar erover schrijven is weer een heel ander verhaal. Te druk, geen geduld voor.

Komend weekend in ieder geval even naar CitroMobile (Veemarkt Utrecht, 1-2 Mei), wie weet zie ik daar nog wat leuks om over te schrijven.

Bekijk het eens op deze manier.
Je hebt een huis (de essentiële grondstof) en je hebt een inkomen uit een functie waar je in vastzit (het beperkte budget). Het huis kost €500 en het inkomen is €2000, de rest van de uitgaven zijn daarop ingesteld en je komt keurig rond. Soms heb je wat over en spaart een beetje, soms kom je iets tekort en haalt dat weer van de spaarrekening.
Nu gaan, om redenen waar je geen enkele invloed op hebt, van de ene op de andere dag de kosten van het huis omhoog naar €750. Waar haal je dan die €250 vandaan?
Die €250 en hoe die op te vangen is waar we nu mee zitten.

Evenals eind jaren 70 (einde Den Uyl, komend kabinet van Agt/Wiegel) zitten we nu met een dilemma, tijd voor drastische maatregelen. Er moet diep ingegrepen worden om financiële rampspoed te voorkomen. Maar hoe?
Kiezen we voor politiek/electoraal opportunisme door voor de korte termijn headlines te gaan of grijpen we de kans om eens op een meer fundamenteel niveau naar onze gehele organisatie als maatschappij te gaan kijken?
Gaan we ‘zwarte pieten’ en elkaar de schuld geven, roepend van achter een zwaar gebarricadeerde straathoek óf zullen we voor deze ene keer in staat blijken gezamenlijk tot communicatie over te gaan?

Het wordt tijd voor al te lang uitgestelde beslissingen over hypotheekrente aftrek, fiscaliseren AOW (in plaats van algemeen verhogen leeftijd), dure bureaucratische middle-managements lagen, eindeloze papierstromen uit Den Haag.

Nee, ik ren niet naar een andere partij omdat ze ineens van boegbeeld veranderd zijn. Ideeën voor samenlevingen hangen niet samen met enkele hoofden, die gaan om georganiseerde bundeling van krachten.
Waar we heen gaan is nog onduidelijk maar onze economie kan die niet lang meer verdragen.

Vanaf het moment dat ‘onze’ Agnes de nieuwe SP leider werd, het gezicht van de partij waar het gaat om 2e Kamer en optreden in de media, had ik daar zo mijn bedenkingen bij. (dat klinkt nu heel makkelijk, maar het is echt zo)

De politiek is een wespennest van opinie, relaties, netwerken maar bovenal beeldvorming. Een immer voortdenderende locomotief van ongenuanceerde one-liners, soundbites en nu ook nog Tweets daarbovenop.
Diepgang en nuance zijn veelal ver te zoeken, meestal weggestopt in redactionele bijlages ergens diep in een krant of tijdschrift, in ieder geval niet op de voorpagina of in DWDD, P&W of zelfs NOVA.
Agnes Kant is een gedreven en vooral keihard werkend partij- en fractielid. Maar dat is iets anders als een boegbeeld.
Boegbeelden zijn vaak mensen die niet eens erg hard lijken te werken, ze hoeven er schijnbaar helemaal geen moeite voor te doen, zij ZIJN gewoon. Natuurlijk gaat zoiets niet helemaal vanzelf, ook een boegbeeld moet veelvuldig gemasseerd en geholpen worden. Maar het gaat erom dat zij van zichzelf een bepaald nauwelijks benoembaar talent hebben.

Nu heeft men het uiteraard gelijk over de terugkeer van “hoe dan Jan” Marijnissen, en dat is logisch, maar ook hij heeft er na zijn intreden in de 2e Kamer zeker 6 jaar over gedaan om te groeien in de rol van spreekbuis/uithangbord.
Ook hij was in den beginne té fel, té hard, té emotioneel. Er waren echter wel 2 eigenschappen in Marijnissen die ik bij Agnes Kant tot op heden weinig heb mogen zien; zelfspot (reflectie) en humor.

Momenteel is het binnen de SP mogelijk jezelf te kandideren voor de lijst van de 2e Kamerverkiezingen, dat kan tot 15 maart a.s., en mij lijkt dat een bijzonder leuke baan. Echter, ik ben nauwelijks sociaal, nauwelijks een team-speler, ook al geen partijslaaf en zou bij een ontmoeting met collega politici als Bos en Balkenende op TV enkel nog in staat zijn tot onophoudelijk lachen. Dit laatste wordt veroorzaakt door het feit dat ik niet serieus kan blijven bij het zien en horen van zoveel hypocrisie.
En ook dat trekt geen stemmers naar je toe.

Hoe dan ook, ik wens mijn partijleiding veel wijsheid toe bij de zware beslissingen aangaande het verdere hoe, wat en waarom qua de SP en de landelijke verkiezingen op 9 juni a.s..
Persoonlijk ben ik voor Ewout Irrgang en/of Ronald van Raak, misschien is een duo-lijsttrekkersschap een optie.
Een lijn van economisch doordacht filosofisch socialisme moet hen wel toe te vertrouwen zijn.

Naar nu blijkt vinden de bazen van Facebook het niet leuk als mensen virtuele zelfmoord plegen. De maker van de website Suicidemachine.org is derhalve van Facebook verwijderd. Effectief dus hetzelfde als de zelfmoord, maar toch niet geheel.

Suicidemachine is een initiatief om geautomatiseerd “zelfmoord” te kunnen plegen bij diverse “social networks”, eigenlijk gewoon uitschrijven dus, ook als protest tegen de hele beweging richting “sociaal doen vanachter je beeldscherm” en de toenemende leegte in het leven van de ontstane internet-mens (homo interneticus).

WORM’s Facebook Suicide pt.1 from moddr_ on Vimeo.

Liefde via Twitter

Nu, slechts 1 week na de live via Twitter (dank aan @FritsWester en anderen die ‘in the know’ waren en ons de Tweets stuurden) te volgen val van Balkenende IV, ben ik het eigenlijk alweer beu.
Ben nu min of meer genoodzaakt, om het overzicht te kunnen bewaren, bepaalde mensen te gaan ‘un-followen’ omdat zij nu Twitter doelbewust gaan inzetten ter zelfverheerlijking, partij-spin, carrière-hoop of andere ‘oude media’ doeleinden.

Gerrit Zalm die ineens gaat Tweeten, dat is geen toeval. Boekestein die kennelijk niets beters te doen heeft dan pochen over hoeveel interesse ‘men’ (oude media??) ineens heeft in zijn mening. Allemaal spin.

Ben zeer benieuwd hoe de komende week (tot en met de gemeenteraadsverkiezingen) er op Twitter uit gaat zien. Ik verwacht nog meer zelf-reclame, lege meningen, ongenuanceerdheid en vooral expres gemaakte zogenaamde ‘terloopse’ kretologie. Aan mij, de internettende nieuw mediale burger, de taak om als vanouds het kaf van het koren te scheiden.
Het enige verschil met ‘vroeger’ is dat er méér kaf tussen het koren zit, meer ‘background-noise’ en getjilp (Twitter) van vogeltjes die om aandacht schreeuwen.

Na de laatste verkiezingen moesten er vooral partijen buiten de regering gehouden worden en om dat mogelijk te maken werden akkoorden gesloten waarbij menigeen al zo z’n vraagtekens plaatste.

2 Partijleiders die elkaar politiek niet liggen, 2 partijen die het op kernproblemen met elkaar niet eens zijn, een aantal erfenissen uit het recente verleden die zich wel moesten ontwikkelen tot ernstig rottende lijken in de kast. Vraag was eigenlijk alleen wanneer de stank ondraaglijk zou worden. Dat moment lijkt inmiddels duidelijk aangebroken.

Maar wat nu? Breken of (tijdelijk) lijmen? Liever vleugellam dan overleden?

Nederland gaat een politiek interessante maar ook riskante onmiddellijke toekomst tegemoet. Ik zie geen uitweg voor wat dan ook. Zie geen potentiële regeringscoalitie, enkel polarisatie, terugtrekking in de loopgraven, schieten  met losse flodders.
Wie wil nog met wie? Wie kán er überhaupt nog met wie?
We zitten met een knoop die me niet doorhakbaar lijkt. Breed links zal te klein zijn, breed rechts (met PVV dus) zal niet verkoopbaar zijn binnen het CDA, PvdA gaat echt niet nog een keer met het CDA iets doen en ik mag toch aannemen dat we niet Wilders samen met de VVD en klein-Christelijk gaan zien.

Gaan we verkiezingen hebben vlak na de zomervakantie?

En zo breng ik dus mijn avonden al zappend door en kom er tot mijn verbazing achter dat ik, terwijl er op Ned.1 over schaatsen dat pas 2 uur later begint wordt gesproken, op de BBC gewoon live naar de voorronden én finale van het snowboarden kan kijken. Tussen die voorrondes door volg ik op de ARD het langlaufen en ook op Eurosport is natuurlijk allang live verslag van het sleetje (sorry, rodelen) rijden.
Op Nederland dus nog steeds geen spoor van sport…

Wat blijkt is dat ‘men’ heeft besloten dat de kijker maar wakker moet blijven om dan misschien ergens in de nacht tussen het schaatsen door, gelukkig heeft men de dweilmachines van Vancouver gesaboteerd, nog een flard van het bergaf-skiën, snowboarden, bobben, rodelen, biathlon (mijn persoonlijke favoriet) of desnoods ijsdansen mee te kunnen krijgen.

Al die andere sporten worden liefst vergezeld van commentaar dat duidelijk moet maken dat wij geacht worden het aangebodene totaal niet te begrijpen en het nooit eerder hebben gezien.
Bij de NOS is men schijnbaar niet op de hoogte van het feit dat wij, de potentiële kijkers, al jarenlang gewend zijn onze TV-behoefte elders te bevredigen. Lang leve Eurosport, de BBC en alle andere kanalen!
Maar vooral internet is onmisbaar, hoewel je het ook daar niet a priori van de NOS moet hebben.

Nog ruim anderhalve week sportplezier te gaan.
Ben benieuwd wat Bjoerndalen vandaag doet, en Magdelene Neuner… en al die andere sportgrootheden die de ‘gemiddelde’ nederlandse kijker kennelijk niet dient te kennen.