Het is natuurlijk geheime informatie, maar ik ben SP-lid.
Dat ben ik sinds zo’n 4 jaar en heb bijvoorbeeld aktief meegeholpen bij de verkiezingen van 2006, flyeren, huizen langs, met mensen praten. Dat soort werk.

Vanaf het moment dat ‘onze’ Agnes de nieuwe SP leider werd, het gezicht van de partij waar het gaat om 2e Kamer en optreden in de media, had ik daar zo mijn bedenkingen bij. (dat klinkt nu heel makkelijk, maar het is echt zo)

De politiek is een wespennest van opinie, relaties, netwerken maar bovenal beeldvorming. Een immer voortdenderende locomotief van ongenuanceerde one-liners, soundbites en nu ook nog Tweets daarbovenop.
Diepgang en nuance zijn veelal ver te zoeken, meestal weggestopt in redactionele bijlages ergens diep in een krant of tijdschrift, in ieder geval niet op de voorpagina of in DWDD, P&W of zelfs NOVA.
Agnes Kant is een gedreven en vooral keihard werkend partij- en fractielid. Maar dat is iets anders als een boegbeeld.
Boegbeelden zijn vaak mensen die niet eens erg hard lijken te werken, ze hoeven er schijnbaar helemaal geen moeite voor te doen, zij ZIJN gewoon. Natuurlijk gaat zoiets niet helemaal vanzelf, ook een boegbeeld moet veelvuldig gemasseerd en geholpen worden. Maar het gaat erom dat zij van zichzelf een bepaald nauwelijks benoembaar talent hebben.

Nu heeft men het uiteraard gelijk over de terugkeer van “hoe dan Jan” Marijnissen, en dat is logisch, maar ook hij heeft er na zijn intreden in de 2e Kamer zeker 6 jaar over gedaan om te groeien in de rol van spreekbuis/uithangbord.
Ook hij was in den beginne té fel, té hard, té emotioneel. Er waren echter wel 2 eigenschappen in Marijnissen die ik bij Agnes Kant tot op heden weinig heb mogen zien; zelfspot (reflectie) en humor.

Momenteel is het binnen de SP mogelijk jezelf te kandideren voor de lijst van de 2e Kamerverkiezingen, dat kan tot 15 maart a.s., en mij lijkt dat een bijzonder leuke baan. Echter, ik ben nauwelijks sociaal, nauwelijks een team-speler, ook al geen partijslaaf en zou bij een ontmoeting met collega politici als Bos en Balkenende op TV enkel nog in staat zijn tot onophoudelijk lachen. Dit laatste wordt veroorzaakt door het feit dat ik niet serieus kan blijven bij het zien en horen van zoveel hypocrisie.
En ook dat trekt geen stemmers naar je toe.

Hoe dan ook, ik wens mijn partijleiding veel wijsheid toe bij de zware beslissingen aangaande het verdere hoe, wat en waarom qua de SP en de landelijke verkiezingen op 9 juni a.s..
Persoonlijk ben ik voor Ewout Irrgang en/of Ronald van Raak, misschien is een duo-lijsttrekkersschap een optie.
Een lijn van economisch doordacht filosofisch socialisme moet hen wel toe te vertrouwen zijn.